Lees

One of the goals of the National Agenda is to “Develop a diverse and unified field of education and practice”. An action item attached to that goal is to build ‘consensus on a common terminology’ for the arts in health field. To that end, we offer a set of glossary terms. Note that many of these terms have quite different implications or meanings in different sub-areas of arts in health. This list is offered as a starting point for developing a common terminology.  ‍

Administrators - These are the directors or managers of programmes, organisations, and institutions that have a health interest. Administrators could come from the private sector, though most often they are in public-focused institutions and organisations.  

AiH continuum of practices - This refers to the diversity of practices that make up the field of arts in health, all of which focus on care and support for wellbeing. This includes participatory arts, arts therapy, design for health, and others. 

Arts in health - The use of creative art-making to support health and wellbeing. 

Bedside art-making - Facilitating active art-making with patients with patients who are in bed, in care facilities. This can be either a non-therapeutic participatory activity, or a creative arts therapeutic intervention. The term distinguishes this type of practice from staff-focused art-making, and community-based arts in health, and others. 

Care - This important term refers to the support for a person’s wellbeing that is provided or supported by arts in health practice. Care is the characteristic distinguishing arts in health from other types of arts activities. In creative arts therapies, care can focus on treatment and predictable health outcomes, whereas in participatory arts in health, care focuses more on general support for wellbeing or supporting care by some other provider. Care is delivered not only in the creative practice, but also in the ethics and professionalism of the practitioner. 

Care aesthetics - The study of the aesthetic aspects of care. 

Compassion fatigue - Emotional and/or physical exhaustion experienced by formal and informal caregivers leading to diminished ability to empathise, inability to work, depression and other negative health outcomes. 

Community-based arts - Arts activities based in community settings, most often projects and programmes directly involving community members. 

Creative expression - The use of various art forms to express oneself creatively, sometimes used in describing arts support for mental and emotional wellbeing.

Creative arts therapies - Art-making as a medium for healing and self-expression, practiced by licensed therapists with specialised therapeutic training. 

Cultural participation - Community participation in cultural activities, for example attending concerts or festivals, museums, community events, as well as participation in amateur art-making. 

Cultural programmes in long-term care - Arts and cultural activities designed to enhance the quality of life of residents in long-term care.

Ethical and care protocols - Guidelines and standards for ethical behavior and care practices in care settings. These are likely different depending on whether the professional is doing participatory arts or arts therapies.   ‍

Expressive or creative movement - Similar to dance, these are movement-based arts activities supporting health and wellbeing.

Funders - These may include governments at any level, institutions (for example schools, insurers, etc.) and organisations (e.g., non-profits or community organisations). Funders include some private sector organisations (health insurers, for instance) as well as the public sector. 

Intersectoral collaboration - Efforts between public institutions (healthcare, arts education, etc.) to achieve common goals. May take the form of projects, programmes, or policies to address issues and pursue goals across social sectors, for example the arts and healthcare. 

Medical humanities - An interdisciplinary humanities field (arts, literature, philosophy, etc.) in medical education and practice.

Participatory arts - In AiH practice, activities that actively involve both participants and artists in art-making. Participatory practice also has implications for the inclusion of marginalised people.

Patient activation - Encouraging patients to engage actively in their own wellbeing and health care.

Person-centred care - Healthcare that focuses on the individual's specific health needs and desired health outcomes.

Positive health - A health concept that emphasizes the ability to adapt and self-manage in the face of social, physical, and emotional challenges.

Practitioners - Arts in health practitioners are skilled in using arts practices to support wellbeing. Practitioners build participation in art-making, working with participants who have no experience in art-making, or helping people who want to make art at higher levels of skill. 

Resilience - The ability to resist illness or harm, and/or the capacity to recover from illness or harm. Resilience can be applied to individual wellbeing, or to groups, places, or populations. 

Resources - This might refer to person hours, money, useful physical things like office space or equipment, but also experience, ideas, useful documents, databases, etc. 

Science - This term refers to existing and recent literature, most often in peer-reviewed journals. The terms could refer to health sciences research, but also social sciences, and also humanities research.

Scientific research - This most often refers to the production of new knowledge, and peer-reviewed publications. The term ‘research’ is technically appropriate to describe programme evaluation, though in practicethis can be confusing.   

Social inclusion - Activities in support of including marginalised individuals or groups.

Spiritual care - A holistic, person-centred approach to care, allied with arts in health, that supports psychological, social, and existential wellbeing.

Support for caregivers - Arts in health strategies aimed at providing relief and support to both formal and informal caregivers.

Support for care recipients - Arts activities aimed at improving the wellbeing of individuals receiving care, in hospitals, long-term care facilities, and home care.  

Therapeutic goals - Specific health outcomes that are goals in creative arts therapies. 

Value-based healthcare - An economic model of healthcare delivery that attempts to shift the value of healthcare from the healthcare provider to the patient, emphasizing outcomes and patient satisfaction as goals.

‍

We are excited to launch the Arts in Health Netherlands (AiHN) website! Our graphic identity, our publications, and our website were all developed with the Den Haag design agency JUST. 

The idea of participation inspired the design process. “Arts in health there is a whole continuum of practices, and participation is key to them all,” says AiHN Director of Science and Education Ferdinand Lewis. “Participation is what makes creativity good for you, when you say ‘Yeah, okay, I’ll jump in, I’ll try that.”  

But how to design with that core idea in mind? “We knew we needed professional design, but we needed to find designers who understood the participatory spirit of arts in health”, Lewis adds. 

After a long search process Just was chosen, but they were the clear frontrunners. “These are experienced designers with serious corporate clients, but they also have this commitment to the public interest,” Lewis says. “Plus, everyone on the team was quite passionate about how arts in health works, and how to embody it, especially in the website.”

The team concluded that the experience of using the website, for instance, “Should not be only about consuming information” according to designer Tizian Fendt, “but instead should be like participating in a conversation”. The website design invites its users into the participatory experience of drawing on the landing page, of interacting with the page layout and color palette, and organising information in ways that are most useful to the user. The website also rewards inquisitive users with what Fendt calls “easter eggs” ––like the ticklish AiHN logo–– that reward curiosity. 

“The field of arts in health is a balance between healthcare and art,” Lewis suggests. “But the balance point is active participation, which is what the website tries to embody.”

In her thesis, Emma Schönborn studied how the youth creativity programme Digital Art Factory (DAF), uses creativity to support the wellbeing of teenagers at three locations in Assen, Gieten, and Appingedam. Launched in 2016, today DAF is a successful and highly valued programme in its communities. 

Modeling the programme

DAF’s early success was due to inspiration, intense creativity, and the hard work of its staff. It was not, however, guided by a clearly defined programme model. “The program had always operated intuitively, but without a clear structure,” Schönborn explains. “So it was difficult for them to evaluate or replicate the program,” she explains. In 2024, DAF’s directors wanted to prepare a strategy for the organisation’s future, and they turned to Schönborn to investigate the program’s workings. 

Schönborn used methods from the ‘research-based programme evaluation’ field to interview staff, review programme documents, and observe the instructors (called “coaches”) at work. In her fieldwork she found that inspiration, creativity, and collaboration were at the heart of the program: “The instructors prioritise collaboration between the participants, and autonomy, over traditional instruction,” she explains, adding that participants “can engage with others and explore their mutual interests without fear of judgment”. Each participant sets their own learning goals and works at their own pace, pushing their imagination as far as they can. 

Using the data, Schönborn developed a detailed ‘logic model’ of the programme that articulated how DAF’s inputs —skilled coaches, creative equipment, and partnerships— and its creative process, lead to enhanced social skills and emotional well-being for young people. She existing social scientific literature on mental health and creativity to inform the study. “The DAF program model is particularly effective at fostering creativity, and it also provides a foundation for social and emotional development in its participants,” she asserts. 

‍

A case study for organisations

The study, titled, Modeling a Youth Creativity and Engagement Programme for Mental Health: A Case Study of the Digital Art Factory was part of Schönborn’s 2024 thesis for University College Groningen. She hopes that the research and the programme modeling method will not only help DAF, but also other small arts-based community organisations that need to develop an evaluation strategy, or make plans for extending or expanding a programme. 

“With a programme like this, it’s all about the creative process,” she says, concluding, “That encourages young people to find a sense of control, feel less isolation, and make social connections.”

Dit tijdschrift publiceert verschillende subonderwerpen en soorten onderzoeken over de waarde van kunst in de samenleving. Specifieke programma's worden geëvalueerd en actuele of interdisciplinaire kwesties, evenals beleid, worden onderzocht.

‍

Lees hier

Willemijn van de Walle | Korrewegwijk

Over community: “De groep in de Korrewegwijk weerspiegelt de stad: divers, meertalig en voortdurend in beweging. Deelnemers verschillen in leeftijd en achtergrond en hebben uiteenlopende relaties met lezen en taal. Die verschillen zijn zichtbaar en bespreekbaar. Vragen uit de literatuur — zoals waar iemand nu écht vandaan komt — openen vaak gesprekken waarin meerdere perspectieven naast elkaar kunnen bestaan.”

Over veiligheid:
“Binnen de groep is er een bereidheid om verder te gaan dan het oppervlak. Als één iemand zich open uitspreekt, volgen anderen vaak vanzelf. Door kleine, aandachtige gebaren — samen thee drinken, luisteren zonder te onderbreken — ontstaat er een veilige ruimte waarin persoonlijke verhalen gedeeld kunnen worden.”

Over verbinding: “Op dinsdagavond is de groep een plek om samen even stil te staan. Mensen komen op zoek naar rust en verbinding. Met behulp van literatuur en poëzie richten we onze aandacht en maken we ruimte voor echte ontmoetingen.”

Gemma Jissink | Noordlaren

Over gedeelde interesses: “Noordlaren kent veel overlappende netwerken. Buur & Boek voegt daar een nieuw netwerk aan toe: een groep mensen die elkaar vindt in hun liefde voor verhalen en gedichten, en in hun nieuwsgierigheid om samen te ontdekken.”

Over betrokkenheid: “Veel deelnemers kennen elkaar al, maar het samen lezen en bespreken van verhalen en poëzie zorgt voor een andere vorm van nabijheid. Die nabijheid is waardevol, terwijl de sfeer open en licht blijft. Mensen voelen zich betrokken bij zowel de praktische kant van het project als bij de inhoud, en blijven daardoor actief meedoen.”

Over gedeelde ervaring: “In deze groep beleven we literatuur echt samen. Verhalen en persoonlijke reflecties blijven opduiken en verrassen — ook mij, als begeleider.”

Lieke van den Krommenacker | Beijum – Feerwerd

Over het alledaagse: “We werken met een kleine groep zeer betrokken lezers die elkaar regelmatig ontmoet. De leeftijden lopen uiteen van begin dertig tot eind zeventig. Verhalen en poëzie vormden het vertrekpunt, maar gesprekken bewegen nu moeiteloos tussen literatuur en het dagelijks leven.”

Over delen: “In de loop van de tijd zijn de onderlinge relaties verdiept. Deelnemers delen meer van zichzelf, wisselen boeken uit en geven elkaar leestips. Sommigen zijn zelf gaan schrijven en delen hun teksten met de groep.”

Over zorg: “Na een paar bijeenkomsten zie je een vorm van zorgzaamheid ontstaan. Door gezamenlijke aandacht en samen werken groeit er een gevoel van samen zijn, dat steeds betekenisvoller wordt naarmate we blijven lezen en reflecteren.”

Charlotte Beerda | Finsterwolde

Over elkaar kennen: “Veel deelnemers in Finsterwolde kennen elkaar al jarenlang. De groep is warm, maar ook wat terughoudend. Persoonlijke verhalen komen geleidelijk op gang. Humor speelt een belangrijke rol en er wordt veel gelachen.”

Over kwetsbaarheid: “Kwetsbaarheid is geen doel op zich. Het gaat om samen zijn en delen. Vertrouwen wordt hier niet zozeer uitgesproken, maar gevoeld — in de sfeer, en in de manier waarop mensen geduldig, aandachtig en waarderend met elkaar omgaan.”

Over het onverwachte: “Er ontstaan onverwachte momenten: iemand leest een gedicht voor, of twee mensen die getrouwd zijn ontdekken dat ze allebei zijn gaan schrijven, zonder dat de ander dat wist. Zulke momenten worden met zorg ontvangen, en langzaam ontstaat er meer ruimte om te schrijven en te delen, in het ritme van de groep.”

‍

Wiesje Gunnink, beeldend kunstenaar | Afdeling Orthopedie

“Het ziekenhuis voelde in het begin als een overweldigend doolhof. Ik begon met rondkijken, kennismaken en zoeken naar momenten voor kleine kunst pauzes. Niet iedereen had meteen zin om mee te doen, maar al snel voelde ik me welkom – vooral bij de artsen, wiens openheid uitnodigde tot samenwerking. Het werken met zorgprofessionals voelde als een ontbrekend puzzelstukje: ineens vielen mijn artistieke praktijk en mijn achtergrond in een zorgfamilie samen. Ik vertaalde mijn indrukken in gedichten en beeldend werk, en ontdekte parallellen tussen kunst en zorg: precisie, herhaling en toewijding. Samen maakten we werk door lijnen te tekenen zonder te kijken, draden te trekken, te knippen, te plakken, en te reflecteren op hoe verleden, heden en toekomst elkaar ontmoeten in zorg.”

Emma Berentsen, performancemaker | Afdeling Hepato-Pancreato-Biliaire (HPB)

“Aan het begin van het project liep ik mee met verschillende medewerkers van de HPB-afdeling: van het observeren van levertransplantaties tot het bijwonen van patiëntgesprekken met verpleegkundigen. Ik merkte hoe flexibel iedereen moest omgaan met tijd en besloot daarom tien minuten in de wekelijkse teamvergaderingen te reserveren voor een artistiek moment: Emma’s Dilemma’s. Het vinden van tijd en ruimte voor kunst was niet altijd eenvoudig, en in het begin voelde ik me soms overbodig tussen mensen met ‘echte’ taken. Maar naarmate ik dichter bij het team kwam, voelde ik me meer op mijn plek. Een levertransplantatie meemaken voelde bijna als het kijken naar een kunstwerk: de precisie, het ritme en de stille samenwerking tussen chirurgen leken op een choreografie. Een van de hoogtepunten was toen iedereen samen blackout-gedichten maakte. In die momenten zag ik kleine tekenen van verbondenheid en kwetsbaarheid: medewerkers die iets van zichzelf lieten zien buiten hun professionele rol.”

Eva Koopmans, relationeel kunstenaar en ontwerper | Afdeling Geestelijke Verzorging

“Geestelijk verzorgers hebben een bijzondere positie in het ziekenhuis: veel vrijheid, en tegelijk diepe aandacht voor de mens achter de patiënt. Ik had verwacht met hen mee te gaan naar patiëntbezoeken, maar om privacyredenen kon dat niet. In het begin voelde dat beperkt, maar al snel werd het een bron van inspiratie. Ik realiseerde me dat hun werk vaak onzichtbaar blijft binnen de ziekenhuisstructuur – letterlijk en figuurlijk. Een keer ging ik zelfs op zoektocht door het ziekenhuis om hun werkruimte te vinden, en ontdekte dat maar weinig mensen wisten waar die was. Die onzichtbaarheid werd het hart van het project: hoe kunnen we hun werk zichtbaar en tastbaar maken? Samen werken we nu aan een artistieke verbeelding van de ruimte van veiligheid die zij met patiënten opbouwen – een ruimte waar alles gezegd mag worden en niets opgelost hoeft te worden. Ik voel me intussen thuis in het ziekenhuis, als onderdeel van een team waarvan de stille aanwezigheid zich als inkt in water verspreidt.”

Morgan Ton, beeldend kunstenaar en filmmaker | Beatrix Kinderziekenhuis

“Ik begon door mee te lopen met verpleegkundigen, artsen en palliatieve zorgverleners om hun werkdruk, ritmes en perspectieven op zorg te begrijpen. Zo kon ik een kunstproject vormgeven dat hun werk niet zou verstoren en wat op eigen initiatief kon worden uitgevoerd. Ik hoopte hiermee wat speelsheid en plezier te kunnen brengen in hun drukke werkdag. Wat mij erg verraste, was hoe streng veel medewerkers waren voor hun eigen creativiteit. Daarom vroeg ik hen bij de eerste opdracht om zichzelf of een collega te tekenen zoals een kind dat zou doen: met felle kleuren en fantasie, om zo meer ruimte te maken voor 'imperfecte' kunst. De resultaten waren verrassend en speels. Vanuit deze activiteit ontstond ook een nieuwsgierigheid naar hoe patiënten hun zorgverleners zien. Daarom maakte ik een tweede opdracht waarin zorgverleners aan patiënten vroegen om getekend te worden. Meestal was ik aanwezig bij deze tekenmomenten en het was erg mooi om te zien hoe deze vraag leidde tot momenten van connectie, afleiding en plezier. Het moedigde zorgmedewerkers aan om met hun patiënten te zitten zonder medische aanleiding, en om van rol te wisselen door zelf geobserveerd te worden.”

Anne Varekamp, ontwerper en beeldend kunstenaar | Afdeling Communicatie & Marketing

“Op de communicatieafdeling onderzoek ik hoe creativiteit werkdruk kan verlichten zonder de dagelijkse routines te verstoren. We ontdekten dat korte, vooraf geplande creatieve sessies het beste werkten. In het begin waren veel medewerkers terughoudend – opmerkingen als ‘ik kan dit niet’ hoorde ik vaak – maar tegen het einde van de sessies waren die gevoelens meestal verdwenen. Deze workshops werden momenten van onderlinge verbinding, en al snel ging het rond dat ze leuk, ontspannend en een fijne manier waren om collega’s van andere teams te ontmoeten. Vaak voelde men zich te druk of zag men niet meteen de waarde ervan, maar gaandeweg won hun nieuwsgierigheid. Het proces vroeg geduld, want ik wilde dat het organisch zou ontstaan. De gesprekken die tijdens de sessies ontstonden waren voor mij het meest waardevol: mensen voelden zich veilig genoeg om zich open te stellen, niet alleen over werk, maar ook over persoonlijke dingen. En voor mij als kunstenaar was het bijzonder om te zien hoe deelnemers zichzelf verrasten met hun eigen creativiteit.”